Fritz Schulten is in so ´n lütt Dörp achter Ludwigslust opwussen.  Se wär´n dree Jungens un een Deern.  De Öllern harr ´n Hüslersteed. No de Scholtied hebt all de Kinner düchdig mit tolangt, so dat jümmer Vadder ´n poor Släg Land dorto keupen kunn.  De Ölst´ wär Jehann. - De wär in den Krieg gegen Frankriek een von de Schweriner Husor´n un hett allerhand Ordens un eene Fähnrichsuniform mitbröcht..  Dat ganze Dörp wär stolt op jümmern Söhn, de vör de nächsten hunnert Johr de letzte sien sull, de ut een´n Krieg as Held un as Sieger wedderkomm´n is. Ober dat wüss´ domols jo keeneen. Un so sünd de Jungkerls, üm Suldot to speelen, denn jo ok jümmer wedder loslopen.-
De dralle Trino von den groten Heitmannschen Buurhoff hett sick domols denn ok in den Hüslersöhn Jehann verkeeken,  wat ehr de Öllern ober ok bloß wegen de Fähnrichs-uniform nosehn hebt. As Utstür harr se ´n poor Morgen Land un öberher noch soveel mitkregen, dat Jehann mit siene Breuder op de Hüslersteed noch ne nee´e Schüün un för dat Veeh den Stall gröter boon kunnt. Nu wär dat all ´n  feine lütte Buursteed mit dree Peer, tein Stück Melkveh, veer Starken un acht Swien. -
Wi dat den so kummt in ´t Leben, de dralle Buurdeern is ´n düchdige Buurfro worn un hett de annern wegbeten.  So sä se denn, dat se soveel jo ok nich mitkregen harr, dat se nu all wi öberleidige Kostgängers von so ´n lütten Hoff leben kun´n.  Richdig wär woll, dat se toveel Lüüd wärn un dat een Grootknecht un twee Deerns as Deensten ok woll billiger un beter to lieden wärn. -
Swester Meta het den Dörpsmidt Tewes Lienert  heirot. - Dat wär een stootschen un fliedigen Handwarksmann.  -  Bi de Hochtied in de Kirch kunn jedereen sehn, wat dat heuchste Tied mit de Heirot wär.  De beiden hebt noch fief Kinner mokt. Twee sünd all as Bostkinner dotbleben. 
De tweetöllste Jung Fritz käm no Hamborg un is  Kass´nschipper wor´n.  Dat wärn de, de mit jümmern Isenkohn mit Stückgot oder mit Schüttgoot dörch de Fleet´n stokt hebt. 
He hett in sien Dörp Meta Friel heirot. De hett ehr kranke Mudder Alma op so ´n lütte Hüslersteed fein heegt un pleegt, dat de an neegenzig Johr old worden is. 
Wenn de Hamborger Hoben mit Ies dichtfroren wär, to de Festdog un wenn de veer Morgen Land siene Hann´n brukt hebbt, käm Fritz no Hus. Dorbi hätt he siene Meta denn ok dree Kinner mookt.  As Swiegermudder Alma ünner de Eer wär käm dat Tweete, so dat Meta dörchgängig wat üm de Hand harr. Dat Geld wat Fritz in Hamborger Hoben verdeent hett, güng meistendeels no Hus. Dat hett ok reckt, dat mol ´n Buurjung för ´n Doler een Flach pleugt oder inseit hett.
Een von de Kinner wär Rudoff. Rudoff hett von lütt an dat eene Been son bet´n notrock´n.  Ick meen, he harr so ´n Ort Klumpfoot. Un as ick em ´mol frogt heff, wo he dat woll her harr, wer he man patzig.  Jedenfalls müß he keen Sulldot speel´n un de ole Hein Holst vun nebenan- de Dörpschoster - het sick em all as Jung´ so ´n bet´n annohm´n.  So het he as Schooljung de besohlten Stebel un dat ´flickte Peergeschirr in un üm dat  Dörp ver-deelt.  He is ook den ol´n Hein int Öller so ´n  beet´n to Hand gohn, wiel em wegen den Klumpfoot keener as Lehrjung hebben wull. 
An een´n lurig´n Sommernomiddag hett Rudl den olen Hein neb´n sien´n Schosterbuck fun´n.  He harr woll noch nich mol mehr wat to´n Eten kreg´n, dor hätt em de Slag woll all vör´n Middag drop´n.  Dor leg noch ´n grot´n Barg Arbeit in dat ole Backhus, wat nu Rudoff sien Warksteed wär.  De Lüüd wulln jümmern Krom heelmokt heb´n un he kunn gornich anners, un müß dat wiedermok´n. So is Rudoff denn de Dörpschoster word´n.  Mien Öllern hebbt anner Lüüd düssen Rudoff as „unsen Kusäng" verkloort. -
In de grot´n Ferien sett Mudder mi an´n Hauptbohnhoff in´n Tog, un dor in Meekelborg hebt se mi den vun den Zug affholt.  De ol Unkel Fritz wär nu öber achzig Johr un leev as Olendeeler bi sienen Söhn Rudoff op de lütte Hüslersteed. In den lütten Gorden no de Stroot op de Bank seht he meisttieds un smeuk so ne lange Piep mit Siedensneuern in de Mekelborger Lannesfarben.  De Tobak stünk beus un he müüs ok jümmers hoosten un Sliem utspeen.  He vertell mi von den Hamborger Hoben - un von sien Schuut - un von Lüüd ut alle Welt de he dropen hett, -  un dorvon wat he in Hamborg allns beleevt hett. Ick wär richdig stolt op mien Hamborg.  Dat scheunste wär ober,  wenn dat buten regent hett. Denn heff ick bi Unkel Rudoff in sien lütte Bood op so eenen Schosterbuck seeten un heff ingeweektes Ledder möör homert un Pickdroht ut Bindfodens un Schosterpick mokt. Dorbi heff ick denn heurt wat Unkel Rudoff all mit sien Lüüd so snackt hett. Hier wär mien erstes Lüstern bi Lüüd, de nich för düssen Adolf Hitler weern.  „Dat Du door mit keenen Minschen öber snackst." Sä Unkel Rudoff to mi.  Bloß mienen Vadder dröff ick dat vertelln.  Ick heff em den mol frogt, wat he den för ´n Partei wär. Dor sä he mi, dat he eenen Düütsch-Nationalen wär un dat mien Vadder dat ook wär.  Nu wüss ick doch wat vun mienen Vadder, wat he nich wüß, dat ick dat wüß.  Ober eenen Dütsch-Nationalen, dat wull ick domols ook warden - ober dor hett ´n Uhl seeten. -
Un nu, - hunnerttwindig Johr no den Schweriner Husarenfähnrich Johann Schulten stoh ick op den Friedhoff in dat lüttje Dörp achter Ludwigslust un seuk op de Steen no Nomens - un in mienen Kopp - no Biller, - 
ober hier op düssen Friedhoff is dütt Stück Weg woll to Enn. -