Dat givt Lüüd, - de bruukt dat, - de hebt dat neudig. -  De möt, wenn se wat von sick geevt, jede Schangs  mitnehmen, mol wat Latiensches dortwüschn to smietn. - Dat hest mennigmol ok bi de, de wat op platt von sick gevt.  Wat se nu mit de heugere School rümprohln wöllt oder nich anners könnt, wiel jümmer Platt to dünn is,  dor kummst du ober meist ers loter achter. - 

Latiensch un Plattdütsch - kunn man meist meen´n - dat hett wat,  ober so is dat woll doch nich. 

Bi ´t Schrieben het ´n dat mol, dor geiht dat denn meist nich anners. Du wullt wat ut ´n Kopp loswarn, - wullt genau sien -  un all de plattdütschen Weur in dien´n Kopp un in dien Beuker dropt dat nich. Dat ligt  doran, wat uns´ Platt nich so veel Weur het, as uns´ Hochdütsch.  Plattdütsch givt dat nich mol söben Perzent soveel Weur as in ´t Hochdütsche - seggt de Studeerten. 

Dat kummt nu dorher, dat uns Platt ok mit weniger Weur utkummt, wiel dat jo ´n Sprook is, - ´n Sprook to ´n Snackn, - un nich eene to ´n Schrieben.    Ok richdig Vörlesen is jo ´n Ort von Kunst.  Schod´, - dat von de Scholmesters sowat nich mehr lehrt ward, ober se hebt dat jo sülvst ok kum noch lehrt. 

Een von de, de dat op best kunn´n - meen ick - wär Rudl Kinau.  Wat kunn he allns mit sien Stímm´ mokn. Wat kunn he smüstern, - dat wär keen lachen oder grienen, ne, - sien Smüstern wär so kommodig, dormit hät he Grot´un Lütt neeschierig mokt un jedereen wull mehr von sien Geschichen. - 

Bi ´t Snackn un bi ´t Vörlesen kanns jo noch allerhand öberher moken, dormit du dat Fiene, - dat Genaue, - dat Trurige un dat Vergbeugte - ok röberbringst. Du kanns´ lud un lies´n  snackn, hoch un deep, tapperig un dröhnig, basch un forsch un bang´ un trurig.  Denn kanns´ok noch mit de Hand dör de Luft susen, di een´n Finger scholmesterlich an de Nees holn oder die achtersinnig an´n Kopp kratzen.  Ok richdig neeschierig ward dien Toheurers, wenn du bi ´t lesn grote Ogen mokst,  ober ok mit ´n Grientje un mit Smüstern kanns de Weur in de Ort röberbringen, so wi du dat för dien Gegenöber meenst.- 

Dat mookt ´n jo allns nicht, wenn een för sick wat Plattdütsches lesen deit. Un meist is dat Lesen in plattdütsche Böker jo ok man dreug, wenn man sick dat wat dor schreben steiht nich recht vörstellen kann.  Dorför hett man woll ´mol so eene plattdütsche Welt beleben müßt.  Ers´ bi ´t Vörlesn, dor geiht denn wedder, wiel du denn jo Snacken kanns´. Ober wie dat mokt ward, dat steiht jo nu nich dorbi. - Un dat is dat jo eben.  Dat kanns nich leern´  wie engelsch oder latiensch, -  nee, dat kummt ut ´n Buuk.-  Wenn Du dat dor binnen hest, denn krigst dat ok  so röber wie dat meent is. 

Dat könnt ober ok bloß de Lüd, de dormit opwussen sünd, de dat Plattdütsche mit de Muddermelk rinsogen hebt. Un all de annern,  de dat as so ´n frömme Sprook wie Engelsch, Spoonisch oder franzeusch leert hebt, de sulln dat man loten. 

So männicheen verdeent dor hüt sien Geld mit.  Bloß wenn se sick denn as „nedderdütsche Interpreten" oder gor as „Autoren for Plattdütsch" opspeelt, denn grööst mi jümmers so ´n beten. -  Se söllt beter de Finger dorvon loten. De plattdütsche Sprook mit ehre basche Oprichdigkeit - ober ok mit all dat Liese un Fiene - is för sodennige Dröhnbüdels woll to schood. - 

Ober dat kann´s jo ok nich to jeden seggen.  So männigeen mutt von sonne „Tantiemen"  man Fro un Kinner sattkriegen, wat männigmol gornich so eenfach is. -